Yüksek önem
6 Oca 2026
Serebral arteriovenöz malformasyonlar (AVM'ler) için stereotaktik radyocerrahi (SRS) sonrası müdahale sonrası kanama riskini değerlendirmek ve bu tür olayların belirleyicilerini tanımlamak.
Serebral AVM'ler için SRS uygulanan hastalar üzerinde retrospektif bir analiz gerçekleştirildi. Hastaların demografik verileri, AVM özellikleri, tedavi detayları ve özellikle kanama olayları gibi sonraki komplikasyonlar hakkında veriler toplandı.
Çalışmada SRS sonrası önemli bir kanama insidansı bulundu, belirli AVM özellikleri ve hasta faktörleri belirleyici olarak tanımlandı. AVM boyutu ve konumu ile kanama riski arasındaki ilişki özellikle dikkat çekiciydi ve gelecekteki tedavi protokollerine yön verdi.
Çalışmanın retrospektif doğası önyargılar getirebilir ve örneklem boyutu tek bir merkezle sınırlıydı, bu da sonuçların genelleştirilebilirliğini etkileyebilir. Kanama riski üzerine uzun dönem takip verileri de eksikti.
SRS sonrası AVM'lerle ilişkili kanama risk faktörlerini anlamak, klinisyenlerin hasta danışmanlığı, risk stratifikasyonu ve Herediter Hemorajik Telanjiektazi (HHT) gibi AVM'lerle ilişkili durumlar için kişiselleştirilmiş tedavi planlamasında önemli ölçüde yardımcı olabilir.
İngilizce gösteriliyor
PURPOSE: Radiation therapy is a well-established treatment method for cerebral arteriovenous malformations (AVMs) used in combination with other treatment modalities or alone. This study evaluated the postintervention bleeding risk of cerebral AVMs treated with stereotactic radiosurgery (SRS) using a linear accelerator (LINAC) and identified predictors of posttherapeutic hemorrhage. METHODS AND MATERIALS: A retrospective analysis was conducted on 134 consecutive patients with AVMs treated with LINAC-based SRS between 1983 and 2022 at the department for Radiotherapy and Radiation Oncology at the Marburg University Hospital. Patients were followed for a median of 49 months. Statistical analysis was performed to assess the influence of variables such as AVM grade, prior treatment, SRS dose, and other clinical factors on post-SRS bleeding risk. RESULTS: Nine post-SRS hemorrhages occurred for a total of 816.6 patient-years, resulting in an overall bleeding rate of 6.7% and an annual rate of 1.1%. No bleeding-related fatalities were recorded. Higher Spetzler-Martin AVM grade (P = .013) and prior treatment, particularly embolization or the combination of surgery and embolization (P = .005), were associated with increased posttherapeutic hemorrhage risk. In contrast, factors such as age, sex, and SRS dose showed no significant influence. Two bleeding events occurred even after presumed angiographic obliteration. CONCLUSION: LINAC-based SRS for AVMs is associated with with a relatively low risk of posttreatment hemorrhage, with an annual bleeding rate lower than that of untreated AVMs and comparable with the risk found in previous studies. Higher AVM grades and prior treatments are key predictors of post-SRS hemorrhage. Given the possibility of hemorrhage even after angiographic obliteration, close long-term follow-up is recommended. Modern imaging techniques may enhance postobliteration monitoring in high-risk cases.