Yüksek önem
2 Eki 2026
Rüptüre olmamış beyin AVM'leri için optimal yönetim stratejisinin belirlenmesi kritik öneme sahiptir, çünkü bu doğrudan hasta sonuçlarını etkileyebilir ve uygulayıcılara bireyselleştirilmiş tedavi planları oluşturmada yardımcı olabilir.
Rüptüre olmamış beyin arteriovenöz malformasyonları (AVM'ler) için farklı yönetim stratejilerinin karşılaştırmalı etkinliğini değerlendirmek ve klinik karar verme süreçlerine rehberlik etmek.
Mikrocerrahi, en yüksek obliterasyon oranlarını (Spetzler-Martin I-II için %99; SM-III için %86) ve en düşük kanama riskini (SM I-II için yıllık %0.6; SM-III için %1.3) göstermiştir. Fonksiyonel sonuçlar mikrocerrahide daha üstündür (%8 engellilik oranı, konservatif yönetimde %11). SRS ise orta düzeyde obliterasyon oranlarına sahiptir (SM I-II için %76; SM III-IV için %47) ve bekleme süresi kanamalarının daha yüksek riskiyle (yıllık %1.1-2.1) birlikte, konservatif yönetimle benzer engellilik oranlarına (yüzde 13) sahiptir. Tüm tedavi yöntemleri arasında mortalite düşük düzeydedir, %1-2 arası değişiklik göstermektedir.
Bu sistematik inceleme ve meta-analiz, 6,124 hastayı içeren 16 çalışmayı kapsamakta olup, konservatif yönetim, mikrocerrahi, stereotaktik radyocerrahi (SRS), embolizasyon ve hibrit tedavileri karşılaştırmaktadır. Ölçülen primer sonuçlar arasında kanama riski ve obliterasyon oranları bulunmakta, ikincil sonuçlar arasında ise fonksiyonel durum, yeni başlayan nöbetler ve mortalite yer almaktadır.
Dahil edilen çalışmalar metodolojileri açısından çeşitlilik göstermekte ve sonuçların rapor edilmesinde doğuştan önyargılar olabilir. Analiz, tüm ilgili hasta alt gruplarını veya yeni tedavi yöntemlerini kapsamayabilir.
Doktorunuz için:
PMID: 42826096
DOI: 10.1080/01616412.2026.2741676
İngilizce gösteriliyor
BACKGROUND: The optimal management of unruptured brain arteriovenous malformations (AVMs) remains controversial, with conflicting evidence regarding conservative versus interventional approaches, particularly following the ARUBA trial. This meta-analysis aims to provide comprehensive, grade-individualized outcomes across treatment modalities to guide clinical decision-making. METHODS: We conducted a PRISMA-compliant meta-analysis of 16 studies (n = 6,124 patients) comparing conservative management, microsurgery, stereotactic radiosurgery (SRS), embolization, and hybrid therapy. Primary outcomes were hemorrhage risk and obliteration rates; secondary outcomes included functional status (mRS ≥2), new-onset seizures, and mortality. . RESULTS: Microsurgery achieved the highest obliteration rates (99% for Spetzler-Martin [SM] I-II, 86% for SM-III) and lowest hemorrhage risk (0.6%/yr for SM I-II, 1.3%/yr for SM-III), with superior functional outcomes (8% disability [95% CI 5-11%] vs. 11% for conservative management; p = 0.04). SRS showed moderate efficacy (76% obliteration for SM I-II, 47% for SM III-IV) with higher latency-period hemorrhage risk (1.1-2.1%/yr) and disability rates comparable to conservative management (13% [95% CI 10-16%]; p = 0.18). New-onset seizures occurred in 9.1% of microsurgery and 4.9% of SRS cases. Mortality was low across treatments (1-2%), with conservative management at 1.1% and SRS at 1.6%. Conservative management had a 1.9-2.6%/yr hemorrhage risk without procedural morbidity. . CONCLUSIONS: Among the available published evidence, microsurgery was associated with the most favourable pooled outcomes for operable SM I-II AVMs, including high obliteration rates, lower haemorrhage rates, and favourable functional outcomes, despite a higher seizure risk. SRS remains an important treatment option for inoperable lesions, while conservative management appears reasonable for high-grade AVMs in the absence of high-risk features.