Araştırma Güncellemeleri

Akışa dön
PubMed
Klinik çalışma

Yüksek önem

3 Eyl 2026

Genetik kanama telanjiektazisi olan hastalarda antitrombosit tedavisinin güvenliği: prospektif bir kohort çalışmasından sonuçlar.

Orijinal kaynağı görüntüle

Neden önemli

HHT hastalarında trombotik olayların riskine dair sınırlı veri olduğundan, bu çalışmanın bulguları antitrombosit tedavisinin güvenliği konusunda kritik bilgiler sunmakta ve tedavi protokollerini etkileyerek hasta sonuçlarını iyileştirebilir.

Amaç

Genetik kanama telanjiektazisi (HHT) olan hastalarda antitrombosit tedavisinin (AT) güvenliğini değerlendirmek, kanama sonuçlarına odaklanmak.

Sonuçlar

33 hastadan 2'sinde (4.9%) antikoagülan tedavi sırasında ciddi kanama olayları meydana geldi, bununla birlikte üç klinik olarak önemli olmayan ve bir hafif kanama gerçekleşti. Tedavi süreçlerinde epistaksisin kötüleşmesi %24.4 oranında gözlemlendi ancak ortalama Epistaksis Şiddet Skoru önemli bir temel değişiklik göstermedi ve hemoglobin seviyeleri stabil kalarak anlamlı bir transfüzyon ihtiyacı oluşmadı.

Yöntemler

Antiplatelet veya antikoagülan tedavi gerektiren kesinleşmiş HHT tanılı hastaların alındığı bir üçüncül HHT referans merkezinde yapılan prospektif gözlem çalışması. Hematolojik olayların insidansı birincil sonuç, ikincil sonuçlar ise epistaksis şiddeti, hemoglobin seviyeleri ve kan transfüzyon gereksinimlerinin değerlendirilmesini içeriyordu.

Sınırlamalar

Çalışma küçük bir kohort ile sınırlıydı ve tek bir merkezde gerçekleştirildi, bu da genelleştirilebilirliği sınırlıyor. Bulguların doğrulanması için daha büyük ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Doktorunuz için:

PMID: 42834890

DOI: 10.1016/j.rpth.2026.106943

Özet

İngilizce gösteriliyor

BACKGROUND: Hereditary hemorrhagic telangiectasia (HHT) is a vascular disorder characterized by a predominant bleeding phenotype. However, patients are also at risk of thrombotic events and may require antithrombotic therapy (AT), for which safety data remain limited. OBJECTIVES: To prospectively evaluate the safety of AT in patients with HHT using standardized longitudinal assessment of bleeding outcomes. METHODS: We conducted a prospective observational study at a tertiary HHT referral center. Patients with a definite diagnosis of HHT and a new indication for antiplatelet or anticoagulant therapy were enrolled. The primary outcome was the incidence of hemorrhagic events, classified according to the International Society on Thrombosis and Haemostasis criteria. Secondary outcomes included worsening of epistaxis assessed by the Epistaxis Severity Score, changes in hemoglobin levels, and transfusion requirements. RESULTS: A total of 33 patients (mean age 65.8 ± 12.9 years; 69.7% male) were included, for a total of 41 AT courses. During a mean follow-up of 21.1 ± 19.2 months, 2 major bleeding events (4.9%) occurred, both during anticoagulant therapy. Three clinically relevant nonmajor bleeds and one minor bleed were recorded. Worsening of epistaxis occurred in 24.4% of treatment courses, but mean Epistaxis Severity Score values did not differ from baseline. Hemoglobin levels and transfusion requirements were not significantly affected. CONCLUSIONS: In this prospective cohort, AT was associated with an acceptable safety profile in selected patients with HHT managed in a multidisciplinary setting. These findings strengthen the currently limited prospective evidence supporting individualized antithrombotic management in HHT, although larger multicenter prospective studies remain warranted.

Genetik kanama telanjiektazisi olan hastalarda antitrombosit tedavisinin güvenliği: prospektif bir kohort çalışmasından sonuçlar. · Araştırma Güncellemeleri