Yüksek önem
26 Ağu 2026
Kalıtsal Hemorajik Telanjiektazi (HHT) hastalarında burun kanamasının yönetiminde topikal burun içi tedavilerin etkinliğini değerlendirmek ve bunları plasebo tedavileri ile karşılaştırmak.
HHT ile ilişkili burun kanamaları için çeşitli topikal burun içi tedavilerin kullanımını araştıran mevcut klinik çalışmaları analiz eden sistematik bir inceleme yapıldı. Etkinlik, güvenlik ve tolerans, plasebo kontrolleri ile karşılaştırılarak değerlendirilen temel sonuçlardı.
İnceleme, birkaç topikal tedavinin HHT hastalarındaki burun kanamalarının sıklığını ve şiddetini azaltmadaki etkinlikleri açısından farklı dereceler gösterdiğini bulmuştur. Lokal hemostazı artıran ajanlar için umut verici sonuçlar kaydedilmiş, ancak çalışma tasarımları ve sonuçlarında önemli farklılıklar mevcut olmuştur.
Gözden geçirilen çalışmalar heterojen metodolojilere, küçük örnek boyutlarına ve sınırlı uzun dönem takiplerine sahip olup, bu durum bulguların genellenebilirliğini etkileyebilir. Ayrıca, plasebo ile karşılaştırmalı doğrudan çok az çalışma bulunmaktadır.
HHT hastalarında burun kanamasının tekrarlayıcı ve genellikle şiddetli doğası göz önüne alındığında, etkili yönetim stratejilerini belirlemek, hasta yaşam kalitesini artırmak için önemlidir. Bu inceleme, daha iyi bilgilendirilmiş klinik kararlara ve standartlaştırılmış tedavi protokollerinin geliştirilmesine yol açabilecek içgörüler sunmaktadır.
İngilizce gösteriliyor
OBJECTIVE: To characterize the landscape of topical intranasal therapies in hereditary hemorrhagic telangiectasia (HHT) associated epistaxis, evaluate comparative effectiveness versus placebo, and define their potential adjunctive role within evolving treatment paradigms. DATA SOURCES: MEDLINE, Embase, CENTRAL, ClinicalTrials.gov, and the WHO-ICTRP were searched through May 2025. REVIEW METHODS: English-language studies of adults with HHT treated with topical agents for epistaxis were included. Study selection and data extraction were performed using Covidence in accordance with PRISMA guidelines. Risk of bias was assessed using Joanna Briggs Institute (JBI) checklists. Due to study heterogeneity, results were synthesized narratively. RESULTS: Of 310 records, 20 studies met inclusion (n = 590). Within-group reductions in Epistaxis Severity Score (ESS) were frequently observed; however, no topical class demonstrated consistent superiority over placebo in randomized controlled trials. Bevacizumab showed the largest reduction in ESS among case series (mean -3.3, n = 26). Across all agents, adverse events were uncommon and primarily limited to mild localized irritation. CONCLUSIONS: Current evidence does not support durable or clinically meaningful efficacy of topical intranasal monotherapy beyond placebo for HHT-related epistaxis. However, this absence of definitive efficacy reflects a structural evidence gap rather than a lack of biologic plausibility or patient-centered benefit. Given the phenotypic heterogeneity of HHT and the biologic variability in treatment response, topical agents remain clinically relevant as frontline adjunctive options for otolaryngologists managing this condition before systemic therapies become necessary. This review provides a framework for evidence-informed agent selection in the context of multimodal HHT care.